Lid van de pelgrimsgroep

Woensdag 16 september. Redelijk geslapen maar het weer was nog steeds verschrikkelijk. De voorspellingen waren: af en toe droog verder veel wind en regen. Veel pelgrims wisten niet of ze wilden gaan lopen of toch maar een taxi nemen, voor een aantal dringt de tijd om aan te komen in Santiago. Liam lijkt ook niet helemaal in orde, wil niet eens een broodje hebben, is te lang alleen geweest want door het slechte weer lag hij al vroeg in de schuur want binnen mocht hij niet of heeft hij wat verkeerds gegeten, we denken het laatste.

Wij gaan op weg, trotseren de storm, nattigheid en mist. Een mooi iets van deze alberge is dat ze een soort buizen hebben die je in je schoenen doet en deze je schoenen dus verwarmen. Dus we hadden droge en warme schoenen. Foto’s maken is bijna niet mogelijk door het slechte weer. We worden af en toe bijna omver geblazen; het zijn gigantische windstoten. Na ongeveer een uur lopen wordt het echt dramatisch, je ziet bijna geen hand voor ogen en de regen striemt in je gezicht. Onze schoenen lopen gewoon vol. Gelukkig komen we een barretje tegen waar we heel hard geprobeerd hebben de nattigheid en kou te vergeten door een lekkere warme chocolademelk en tortilla (en die was lekker) te nemen.

Ons opgepept om verder te gaan, het was binnen lekker warm maar wij zijn bikkels, we gaan door. Al snel lopen we weer te soppen in onze schoenen en te rillen billen van de kou, dit is niet meer leuk en besluiten bij het dorpje Triacastela een alberge te zoeken. De eerste had geen plek voor de hond dus verder. Gelukkig konden we bij alberge Aitzenia terecht, een naar wierook ruikende lucht komt ons tegemoet, er hangen veel kerkelijke gewaden aan de wanden en het is net of we terug in de tijd stappen.

We waren een van de eerste maar het werd al snel drukker wat we eigenlijk niet verwacht hadden. Omdat het zulk slecht weer was bleef iedereen binnen wat wel erg vol was. Even gauw boodschappen gedaan, want je kon er wel zelf koken. Heerlijk gegeten, pasta met groenten en hamblokjes, anders als we gewend zijn maar dit is wat ze hadden en het smaakte goed. ’s Avonds  viel een aantal keer de stroom uit, mogelijk door het slechte weer, we weten het niet. Er was een hele groep jonge meiden die hoorde dat wij een hond hadden en even lekker met hem zijn gaan knuffelen. Liam ook weer een een goeie avond ondanks dat hij nog steeds niet helemaal in orde was. Uiteindelijk maar bijtijds naar bed gegaan.

image

image

image

Donderdag 17 september. ’s Morgens ontbeten in het donker, een gedeelte van de electriciteit deed het dus weer niet. Gelukkig de douche, toilet en keuken hadden wel licht. Op pad met nog niet zulk mooi weer maar het was in ieder geval droog. Onderweg komen we Andrew weer tegen en lopen gezellig met hem op. Midden in het bos zien we in ene een picknickplek waar in de open natuur gewoon een frisdrank automaat staat, met camera beveiliging, moet toch niet gekker worden.

Een hele leuke stop gemaakt bij een aparte schuur waar je donativo vanalles kon krijgen. Wij dus een lekkere kop koffie genomen, vers gezet. Het weer lijkt wat op te knappen en we zien weer mooie landschappen. Bij een restaurantje hebben we een heerlijke hamburger gegeten voor de lunch. Daarna weer op weg gegaan. Na een voorspoedige wandeling lopen we Sarria binnen waar een paar bekende pelgrims ons helpen met het regelen van een slaapplaats voor ons en Liam. Zij waren al aanwezig in die alberge en zeiden dat Liam zo’n rustige top hond is dat de man overstag ging. Toch fijn  dat we inmiddels zoveel pelgrims kennen.

De stad in geweest op zoek naar een supermarkt om wat eten te kopen. Uiteindelijk ook nog een lange warme legging voor Hanneke en een bodywarmer voor Jan gekocht, we hebben het af en toe toch wel koud in de vroege ochtend en avond en nu dus wat warmer. Soepje gemaakt, lekker gegeten en daarna vroeg naar bed.

image

image

image

Vrijdag 18 september. Tijdens de wandeling komen we weer wat aparte dingen tegen. Een Schot die langs de route op een doedelzak zit te spelen, mooie camino aanwijzingen, honden die onze Liam leuk vinden, versierde kruizen langs de route en een meisje wat we een keer eerder hebben gezien die een stuk brood voor Liam heeft bewaard. Het is wel wat drukker op de weg; veel Spanjaarden lopen alleen de laatste 100 kilometer, dus starten in Sarria, dan krijg je namelijk wel je compostella.

Het voelt af en toe wel wat oneerlijk want deze mensen lopen bijna zonder bagage of laten het doorsturen, en wij maar zeulen met die zware tassen. Het weer begint weer wat lekkerder te worden dus we kunnen eindelijk weer eens buiten bij een restaurantje wat eten. Een yochurtdrankje gekocht en verder ons eigen broodje gemaakt. Eigenlijk veel te lang gezeten maar het was erg gezellig, lekkere muziek, gezellige mensen en de zon.

Na een wederom mooie wandeling door een echt mooie natuur lopen we Portomarin binnen, dit is een stadje wat eigenlijk pas in 1962 is gebouwd. De stuwdam die ervoor zorgde dat het water van de rivier de Belesar werd afgedamd deed de oude stad Portomarin verdwijnen in de golven. Ook andere plaatsen, boerderijen, bruggen en volledige bossen verdwenen in het water. Portomarin is wel gedeeltelijk behouden, al staat het nu op een andere plek. Steen voor steen zijn de belangrijkste gebouwen van het stadje afgebroken en weer precies zo opgebouwd. Als we de brug overlopen zie je de oude resten van het stadje nog, gaaf om te zien.

We mogen als toetje weer even lekker klimmen, de oude verplaatste stenen trap moet iedereen op om in het stadje te komen. Ons respect gaat uit naar een oudere Amerikaan die voetje voor voetje de trap op klimt en wij hem begroeten met een daverend applaus wat hem breed deed glimlachen. We zijn nog even motiverend bezig gebleven want daarna kwam er ook nog een oudere dame boven die ook zichtbaar moeite had met de laatste loodjes van deze dag.

Nu op zoek naar een alberge  voor de nacht. De eerste 3 alberges nemen geen hond dus lopen we door en vinden gelukkig even verder een alberge waar Liam mag slapen in de garage. Snel onze spullen neergelegd en nog even genieten van het mooie weer in dit stadje. We dachten dat er niet zoveel bekenden waren maar door onze Liam kwam de een na de ander om Liam een knuffel te geven en ons te vragen naar de belevenissen van de dag.

Hier voegen we ons eigenlijk bij een groep die elkaar al een paar dagen langer kenden en in de zelfde alberge als wij sliepen. Met deze groep gaan we samen eten, tijdens het eten willen zij alvast reserveren voor de volgende dag en vroegen of ze soms ook voor ons moesten reserveren. Dat is natuurlijk heerlijk want welke alberge wil geen 17 mensen binnen krijgen en neemt dan de hond voor lief, dus dat was gauw geregeld. Liam had ook nog een vriendin opgedaan die smoorverliefd leek; waar Liam ging, ging zij. Hilarisch. Na een gezellige maaltijd en nog wat andere pelgrims gesproken te hebben gaan we naar ons bedje, het werd kouder en we waren ook wel moe.

image

image

image

Zaterdag 19 september. Het was een frisse start, erg mistig, het lijkt wel steeds meer af te koelen ’s nachts, maar goed we moeten weer. We hebben een heel stuk langs de weg gelopen maar door de gezelligheid van de mede pelgrims is dit minder saai. Naar mate het zicht beter wordt zien we de mooie heide en de zeker mooie omgeving gelukkig weer.

Bij een terasje gaat Liam bij twee mensen zitten die hem wat geven. Wij raken ondertussen aan de praat met een Belg die ons vraagt naar onze ervaringen met de hond tijdens de camino. Opeens horen we iemand tegen het stel waar Liam bij zit zeggen: “He Hanneke, Jan en Liam?” Wij schieten in de lach, het stel kijkt verbaasd omdat ze het niet verstaan, we zeggen snel dat wij Hanneke en Jan zijn. De man had van ons gehoord van een andere pelgrim.

Tussen de middag stoppen we bij een restaurantje waar Liam direct contact heeft met een Italiaan die hem helemaal volstopt met brood en lekkere dingen, viendschap is geboren. Van Amada nog geleerd dat de huisjes die je veel ziet, op palen, ongeveer een meter breed en 2 meter lang, gebruikt worden om graan op te slaan en ander voedsel te bewaren. Deze huisjes heten horreos, deze hebben openingen in de wanden om schimmel tegen te gaan. Om te voorkomen dat er muizen bij kunnen staan ze op poten met daar bovenop een brede uitstekenden platte steen.

Het weer was mooi en de natuur is ook ontzettend mooi, de uitzichten zijn  fantastisch. Liam heeft weer een paar keer lekker kunnen poedelen en we komen voor de eerste keer iemand tegen die ook de camino loopt met twee honden; een hond van 9 maanden en een hond van 14 jaar.

Soms zie je onderweg nog mensen die op hele ouderwetse manieren leven en werken. We zien een oude vrouw met een zeis het land bewerken en vergis je niet deze dame was minimaal 80 jaar oud. Na ongeveer 6 uur lopen komen bij Palais de Rei aan waar we al snel de alberge vinden waar gereserveerd is voor ons. Veel anderen van de groep zijn er al en zitten lekker te pimpelen. Wij zijn even het dorpje ingegaan voor hondenvoer en een biertje. Even lekker op een terrasje een biertje gedronken en een salade gegeten en zitten kletsen met twee Duitse dames die later bijna van onschatbare waarde bleken.

Later terug naar de alberge om te proberen contact te krijgen met onze achterban in verband met de terugreis, het onderzoeken naar de mogelijkheid tot het huren van een auto. Het probleem is dat honden niet mogen in de bus en trein in Spanje, dus wat blijft er dan over. Een auto huren tot de grens. Hanneke heeft haar rijbewijs mee, maar Jan niet. Jan heeft de creditkaart mee, Hanneke niet. Rijbewijs en creditkaart moeten op dezelfde naam staan voor het huren van een auto, dus we hebben nog steeds een probleem. Peter gaat voor ons uitzoeken wat de mogelijkheden zijn, wordt vervolgd.

Dan is het tijd voor het eten, we gaan naar een restaurantje wat ons was geadviseerd voor streek gebonden eten. Daar ontmoeten we Darsy uit Amerika die we onderweg al eens tegen gekomen waren. We vragen of ze soms bij ons wil zitten, gezellig zitten kletsen en heerlijk gegeten.  Jan heeft had pulpa, dit is inktvis op een speciale manier klaar gemaakt. Ook komen we hier Jaqueline weer tegen, de Francaise die we voor het laatst voor Burgos hadden gezien.

Bij de alberge moeten we nog even kijken waar Liam gaat slapen, de twee Duitste dames zeiden dat hij wel bij hun op de kamer mocht, zij hadden een tweepersoons kamer, dus Liam had een top slaapplek met twee dames in plaats van het fietsen hok en wij sliepen met acht man op een kamer, wie was er dit keer het beste af?

image

image

image

image

Zondag 20 september. Na lekker geslapen te hebben gaan we Liam ophalen, hij was toch wel weer heel blij om ons te zien en had zich gelukkig netjes gedragen. Op naar ons eind doel; heel langzaam begint het toch te naderen. Soms willen we de kilometeres wat langzamer laten gaan, het is zwaar maar ook zo leuk. We beginnen toch wel een beetje te beseffen dat elke stap ons toch wel dichter bij ons einddoel brengt, soms blij, soms weemoedig dat het afgelopen zal zijn. Maar ja, we moeten weer, zoekend naar de weg, af en toe een mooi bloempje op de foto, soms een mooi weggetje, een mooie oude brug en soms een foto van aparte japanse pelgrims die zich bijna kleden alsof ze de bank gaan beroven maar toch heel vriendelijk zijn.

Oke genoeg gepraat over de bijzondere dingen van de camino, op naar Melida, de plaats die bekend staat om zijn pulpa restaurants. Soms een beetje gruwelijk om te zien hoe de octopussen in het kokende water gaan, er uitgehaald worden en in stukjes geknipt worden en vervolgens met olie en kruiden hap klaar gemaakt worden. We komen Laurie en Bill van de groep tegen die lekker pulpa zitten te eten maar wij slaan over vandaag. Wij gaan lekker een broodje met sardientjes eten buiten op een bankje, genietend van de drukte om ons heen.

Veel te lang gezeten maar het was het waard. Op naar Castaneda. Ongelofelijk dat sommige oudere Spaanse mensen nog zo aan oude gewoontes vasthouden; we zagen een vrouw de was doet in een grote waterwasplaats, buiten. Je zou toch denken dat iedereen tegenwoordig wel een wasmachine heeft? Kennelijk niet dus.

Onderweg komen we wat mooie waterplaatsen tegen waar je met een bruggetje van stenen of grote stapstenen overheen kan. Liam geeft een show voor een Russische cameraploeg hoe je ook over een riviertje kan gaan. Dat betekent, springen, duiken, gek doen waardoor de wat stoicijnse Russin moest lachen. Ook de oude Amerikaanse man moest hieroverheen en de stenen lagen nu niet echt makkelijk, but he did it again.

In castaneda was een hele mooie kamer voor ons geregeld, een tweepersoonskamer en Liam mocht op de kamer. Het plaatsje had twee alberges die door onze groep zo goed als vol zaten, wat maakte dat veel pelgrims verder door moesten door lopen. Eerst even heerlijk douchen in je eigen douche die je nu niet hoeft te delen. Daarna op naar de andere alberge want daar kon je eten en drinken. We hebben een pelgrims menu gehad wat zo goed was, eten in overvloed, giga salade, een hele pan soep (was alleen voor Jan ), groot stuk vlees met patatjes en een toetje maar ook wijn, koffie met iets erin (heerlijk) grappa enz enz, het kon niet op.

Het was een hele gezellige avond. In het donker terug naar onze alberge komen we nog een groep jonge dames tegen die een stukje met ons mee liepen, uhhh, koeien  die met ons mee liepen, door de boerin achterna gezeten, wat doen die nu zo laat op de avond op straat? Het is dat het op de foto staat anders zou je denken dat we dronken waren.

image

image

image

image

image

image

Advertenties

3 gedachtes over “Lid van de pelgrimsgroep

  1. Lieve Hanneke, Jan en Liam.
    Tijdens onze vacantie in zwitserland volgen we jullie belevenissen.
    Ongelooflijk wat jullie presteren. Zo’n mooie beschrijving van wat jullie beleven.
    MAAK ER EEN BOEK VAN !!!!
    Heel veel respect!!!
    Hopen jullie over een poos echt te kunnen zien en de rest te horen.
    Lieve groetjes Mevrouw Ariëns en Zita

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s