Mede pelgrims

Vrijdag 17 juli. Wel vroeg wakker. Afgesproken met Jan en Clari om 8.30 uur, als ze er niet zouden zijn zou ik gaan. Brood gekocht en om 8.40 uur toch maar gaan lopen. Het was bewolkt en lekker fris dus dat ging wel, na een uur lekker lang pauze gehouden en ja hoor, daar waren ze, weer lekker met elkaar opgelopen, vrolijk kletsend naar een mooi oud dorpje wa17 juniar we zouden slapen. We konden koken op een ouderwets kookstelletje, terwijl ik aan het koken was hoorden Jan en Clari door een telefoontje uit Nederland dat ze  opa en oma geworden waren. Gezellig gegeten en daarna maar weer naar bed. Liam ligt in de keuken met een volle buik, wat een top hond is het toch. Gelukkig ook weer een dag dichterbij dat mijn meissie komt, hoop dat ze dezelfde leuke dingen meemaakt als ik. Lees verder

Advertenties

Elke dag brengt wel weer wat

Maandag 13 juli. Hanneke is weer terug naar Nederland, afscheid nemen doet zeer. Als ik de auto weg zie rijden wellen tranen op, weer alleen, al hoewel, Liam likt mijn been, kom op amigo we gaan weer. Hij heeft gelijk verman jezelf , dit afscheid is maar voor 3 weken. Liam heeft er zin in, leuke bospaden, stijgend en dalend, hij loopt soms wel 70 meter voor me snuffelend van links naar rechts, af en toe omkijkend van baas kom op, ja maar met 25 kg is dat niet zo m13juliakkelijk. En waarachtig ik loop een pelgrim in de rug, schelp op zijn rugzak. Hij heet Jan en komt uit Maastricht. We lopen gezellig babbelend verder maar na bijna 3 uur moet ik pauze nemen en zeg “loop maar lekker door, ik zie je wel weer” en zo ging het ook, mooie vergezichten en veel zon en hitte.

Lees verder

Diner voor twee

Dinsdag 7 juli. De weersvoorspelling voor vandaag is code oranje, iedereen wordt geadviseerd zoveel mogelijk binnen te blijven. Nou lekker dan, ik moet gewoon lopen en het is heel heet. Ik maak me zorgen om Liam, ik moet zorgekathedraal neversn dat hij gezond over de eindstreep komt. Ik besluit de laatste 6 km van de dag dus ook te liften richting Nevers. En het is gelukt, een fransman brengt me naar de camping. Mooie plek aan het water.  Lekker zwemmen met Liam en daarna een stempcamping neversel halen in de kathedraal. Boodschappen doen en rustig eten bij de camping. Kopje koffie bij een paar Nederlanders, biertje en een praatje bij een paar andere Nederlanders en dan tijd om te gaan slapen onder een prachtige sterrenhemel. Pelgrim je doet het goed.

Lees verder

Wat een bijzondere ontmoetingen

Donderdag 2 juli. Besloten dat ik vandaag een rustdag neem. De val heeft toch wat spieren op hun donder gegeven, ik voel me niet helemaal fit. Maar een dagje niets doen valt niet mee, geen mens op de camping, dan maar even naar Vezelay, naar de kathedraal een stempel halen. Nou veel te beleven valt er niet, één straat, een hele grote kerk, wat restaurantjes , wat hotels en sovezelay kathedraaluvenir winkels, dat is alles. In de kerk tref ik een jonge non van ongeveer 30 jaar schat ik, die me de stempel wilde geven en een praatje. Nog maar wat boodschappen doen en een biertje gehaald, dat kreeg ik gratis omdat ik een pelgrim ben. Toen maar weer terug naar de camping waar inmiddels 2 Hollanders waren aangekomen. Aan hen gevraagd of ik misschien naar huis mocht bellen met hun telefoon, nou dat mocht en er werd meteen een biertje aangeboden. Dus lekker zitten kletsen, het thuisfront aan de lijn gehad, heerlijk, wat ben ik deze mensen dankbaar, ik zal het nooit vergeten. Daarna onder de sterrenhemel lekker geslapen.

Lees verder

Vooral doorgaan!

Zondag 28 juni. Vroeg op pad, het zou een warme dag worden. Twee zwart en wit gekleurde beesten stormen het pad over, geschrokken van mij waarschijnlijk, ik denk dassen maar weet het niet zeker. Liam wil erachter aan, de held, ha, ha. Ik besluit lang door te lopen en niet te snel een eerste stop te doen, dit om de 20 km zo snel mogelij28juni huisjek gehad te hebben met deze warmte. Onderdak gezocht bij parochiehuis “secours catholique” in Ervy le Chatel. Een klein appartementje met alles er op en eraan. Nog even het stadje om te kijken of er ergens wifi is, nou niet dus, ze leven hier nog in de oertijd. Er was een priester die me de zegen van god gaf voor mijn verdere reis.

Lees verder

Hulp van boven

Woensdag 24 juni. Goed geslapen, nog even gekletst en het weinige wat deze dame had wilde ze ook nog mee geven, ontzettend lief. Weer op pad, berg op met mooie paden. In de middag heel slecht onderhouden paden, gras tot nek hoogte, veel muggen, horzels, zo veel dat zelfs Liam op de vlucht ging. Dan eindelijk het dorp Anglure, gevraagd naar een particuliere slaapplek en ja hoor, ruimte en een koud biertje. Twee mensen van 80 jaar die pelgrims ontvangen en laten mee genieten van de Frans cultuur. Gelukkig ook wifi zodat ik mijn hart ook weer kan ophalen. ’s Avonds lekker skypen met mijn lieve vrouwtje en daarna heerlijk slapen.

24 juni

24 juni1

Lees verder