Pieken en dalen

Vrijdag 19 juni. Daar gaan we weer op pad, wat komt er nu weer op ons pad, soms moet je vertrouwen houden maar soms denk ik wel waar ben ik aan begonnen? Het is een aardige dag. Het pad is soms steil en het zweet staat af en toe duimendik op mijn rug. Gelukkig gaat de route het bos in voor ongeveer 6 km. Als ik daar uit kom ga ik weer op zoek naar een slaapplaats. Halverwege het bos stormt er in ene een andere labrador uit de struiken op ons af,  mijn hart slaat even over, gelukkig komt er een vrouw achter hem aan. Liam en de andere hond lijken het bos even onveilig te maken, hou mijn hart vast voor Liam zijn poot, maar ja dit hou ik toch niet tegen. De vrouw ziet mijn rugtas met schelp en vraagt of ik naar santiago de compostella loop, ik beaam het waarop de vrouw met tranen in haar ogen vraagt of ik daar een kaars voor haar aan wil steken, ze heeft het erg moeilijk gehad de laatste tijd. Tuurlijk zal ik dat do19 junien, waarna ze zo blij is als een kind en zegt voor me te zullen bidden. Zichtbaar opgelucht gaat zij na een tijdje rechtsaf en ik rechtdoor. Is dit toeval dat ik haar tegen kom in het bos waar ik verder niemand anders ben tegen gekomen? Bijna uit het bos heeft Liam nog even lekker gezwommen in een meertje. Slaapplek gevonden in Germaine, een modern ingerichte gite met warm eten en een ontbijt, wel duur maar ja als er niets anders is moet je wat.

Lees verder

Advertenties

De eerste mede pelgrim ontmoet

Het is warm en de weg is lang. Liam loopt goed en na ongeveer een uur lopen we een bos in, zooo mooiiii. Bijna 2 uur gelopen en genoten van de natuur en Liam heeft af en toe in een riviertje lekker afkoeling gezocht. Na 4 uur lopen ben ik niemand tegen gekomen, uitgestorven dorpjes, nu zoeken naar een slaapplaats. Het dorpje Villaine ingelopen, lag iets van de route af, daar een meneer en mevrouw gevraagd voor een buitenslaapplaats, en ja hoor, gelukkig, ik mocht in de tuin slapen. De man bood me drinken en wat te eten aan, heerlijk. Later kwamen de dochter en schoonzoon eten en werd ik uitgenodigd mee te eten, niet verkeerd hoor de franse keuken en de drank. Gezellig met Clemence, Michel, Patricia en Geoffrey. Later nog een spel gespeeld, een soort munt werpen, hartelijk bedankt voor jullie gastvrijheid.  En het heerlijke lunchpakket ook nog als verassing.

villaine

Lees verder

Weekendje samen

Vrijdag 12 juni zwaai ik eerst Chris en Petra uit, zij gaan ook weer verder met de boot. Mijn laatste spullen ruim ik op en dan op pad naar Waulsort, nog net in Belgie waar Hanneke en ik hebben afgesproken. Een wandeling van ongeveer 12 km, mooi voor een ochtendje. Koud op pad begint het te regenen, dus maar even schuilen in een kapelletje, die zie je hier gelukkig genoeg. Na een pittige bergwandeling, het was aardig bergje op en bergje af kwam in Waulsort aan en wat schertst mijn verbazing, ik sta precies aan de overkant van de Maas vanwaar ik vanochtend ben vertrokken. 3 Uur gelopen voor Jan ….. want er waren voor wandelaars meerdere plekken om het water over te steken, alle inspanning voor niets. Nu maar wachten op Hanneke. Eigenlijk afgesproken in het centrum maar dat bleek ook nog weer 14 km te zijn, ik had er even geen vertrouwen meer in dus besloot langs de weg te blijven zitten.

boot chris en petra waulsort<-Boot Chris en Petra.slaapplek bij de haven

Slaapplek van onze clochard. ->

Lees verder

Belgie

Op weg naar Onze Lieve vrouwen Basiliek in Tongeren voor een stempel. Gelukt. Daarna iets drinken en eten op een terras, Nick trakteert als afscheid. Daar zit een aardige vrouw die vraagt of we pelgrims zijn en vindt het knap wat we doen. Zij is gids in Onze Lieve Vrouwen Basiliek en wil ons na het eten de schatkamers van de kerk laten zien, wat ontzettend mooi was, veel mooie en interessante voorwerpen zoals gouden beelden, mantels van bisschoppen enz. Ook vertelde ze dat er op 1 mei een interessant schouwspel/ processie gehouden waarbij die voorwerpen een belangrijke rol spelen, zeker de moeite waard om eens mee te maken. We bedanken de vrouw van de dokter voor de gratis rondleiding. Dan  komt het moment om afscheid te nemen, busstation opgezocht, emotioneel afscheid van Nick, van een te gekke week samen. Hij gaat terug naar huis, tranen wellen wel een beetje op, Nick bedankt!

Lees verder

Met Nick op pad

Maandag 1 juni.Nog even lekker samen ontbeten en dan komt het afscheid er weer aan. Eerst nog voor de hele familie asperges halen en dan zet  Hanneke me weer af op de route. Gelukkig een mooi vooruitzicht, naar Roermond Nick oppikken van de trein, daarna de rest van de week samen met Nick op pad. Daar komt hij. We zien hem al aankomen en Liam herkent hem gelijk. Kwispelend ging hij naar Nick toe en begroette hem zoals altijd. Wat een lieve hond hebben we toch! Samen wat gegeten in Roermond, daarna naar de St. Christoffel kathedraal voor een stempel. Nu begint voor Nick het avontuur en gaan we op pad. Wat zullen we deze keer allemaal tegenkomen?

Lees verder

Wat is Nederland mooi!

Maandag 25 mei,  in het zonnetje de blog bij zitten werken. Op de camping toch weer met mensen aan de praat geraakt die ook ervaring hadden met de Camino. John en Liesbeth hebben ons tips gegeven hoe je het beste de rugzak kan inpakken, beter afstellen zodat het lopen met zware bepakking makkelijker gaat. Ook veel tips over hoe er voor te zorgen gezond te blijven tijdens deze wandeling. Hanneke dus met een aardig boodschappen lijstje naar huis.  John en Liesbeth bedankt voor alle tips.

Lees verder