Alleen met Liam

Zaterdag (dag 8) Alleen geslapen, wakker geworden door de vogeltjes, mijn eerste dagje echt alleen met Liam. Nog even een kopje koffie gedronken bij de vriendelijke familie en toen op pad.

Lees verder

Advertenties

De barre tocht van Remke

Zondagavond heeft Remke de plaats van Hanneke ingenomen. Hanneke naar huis en Remke en Jan vroeg naar bed, zodat we uitgerust zijn voor de barre tocht. Om 9.00 uur vertrokken vanuit Droompark Spaarnwoude, waar we de broodjes van de eigenaar van het restaurant gratis meekregen omdat hij het zo mooi vond wat we gingen doen. Via het Westerpark en de roze buurt door centrum Amsterdam bij de Berlage brug aangekomen. Daar ontmoette wij een man die onze uitrusting herkende (Jakobsschelp op de rugtas)  en vroeg of we de camino gingen doen, na even leuk gepraat te hebben bood hij aan een slaapplaats voor ons te regelen in Amstelveen. Helaas begon het te regenen en zijn we maar even gaan schuilen bij restaurant het  Kalf en daar een heerlijke uitsmijter gegeten. Daarna nog ongeveer 5 km lopen naar de slaapplaats. De slaapplek was top, mooi huis, eigen kamer allebei, gezellig zitten kletsen, wat een luxe. Na een heerlijke nacht geslapen te hebben en een lekker ontbijtje konden we er weer tegenaan. Koert, jij en je vrouw nog van harte bedankt.

Lees verder

Van start

Na een kort nachtje na de 2 bruiloften waren we toch op tijd klaar om te vertrekken. Om 11.15 uur liepen we de deur uit, bepakt en bezakt. Nog even een bakkie gedaan met Mel die ons een opstekertje voor onderweg gaf. Op de stoep voor ons huis werden we door een paar lieve buurvrouwen emotioneel uitgezwaaid. Helaas regende het maar de show must go on. Op naar pontje buitenhuis, daar zouden we de route oppakken. Gelukkig werd het daar droog en dan wordt alles meteen leuker. Onderweg een paar leuke mensen tegengekomen die ons een bien camino toewenste.

Lees verder

Gastvrijheid

Op donderdag 14 mei ben ik ook nog even jarig, normaal vier ik dat liever niet maar nu toch maar in combinatie met een afscheidsfeestje. Met familie gezellig een hapje en een borreltje nemen. Daar krijg ik van een oom van Hanneke die priester is (pastoor Jan) mijn allereerste stempel in het paspoort van de pelgrim en ook nog de zegen voor een goede reis naar Santiago de Compostella, dus wat kan er nog mis gaan?

De eerste dagen ga ik gelukkig nog niet gelijk afscheid nemen van iedereen, eerst gaat mijn steun en toeverlaat zaterdag en zondag met me mee lopen. Onze eerste dag wordt ook gelijk een hele aparte dag. We lopen richting Haarlem waar we ongeveer om 16/17 uur verwacht worden in het Sint Jacobs Godshuis waar een soort startplaats is voor de moderne pelgrim, daar krijgen we onze tweede stempel in onze pelgrimspas. Om die stempel te krijgen moesten we een afspraak maken om te regelen dat iemand dat voor ons zou doen, het leuke was dat die man mij ook vroeg of we al een slaapplaats hadden voor die nacht. Wij dachten te gaan overnachten op camping Haarlemmerliede zie ik waarop de man antwoordde van je kan ook bij ons slapen. Ik stond perplex, dit had ik nog niet verwacht, zoveel gastvrijheid. Ik zei dat we wel met z’n 2en zouden zijn en een hond, geen probleem zei de man. Dus dat hebben we met beide handen aangenomen, een heel goed begin van de reis.pilgrimpassport[1]

Ook Liam is er klaar voor

Liam heeft ook zijn uitrusting compleet en is er reuze blij mee, maar niet heus, hij moet echt nog even wennen. Hij vindt de rugtas maar niets en de schoenen zijn helemaal uit den boze. In de tassen gaat water, voer en eventuele andere benodigdheden voor hemzelf. Op de rugtas heeft hij wel al de Jacobsschelp zitten want ook hij is een echte pelgrim. De schoenen zijn als bescherming voor warm asfalt en eventuele scherpe rotsen op paadjes. Hij gaat vast genieten, welke hond wil nou niet twenty 4 seven bij zijn baasje zijn. Als Hanneke aansluit mag zij vast lekker buiten slapen want Liam en Jan slapen dan in de tent.WP_20150305_12_17_36_Pro WP_20150308_14_42_44_Pro

Het is bijna zover

Zaterdag gaan we op pad, om een uur of 11 gaan we beginnen aan ons avontuur. Ik begin me nu pas echt te realiseren dat we gaan. De uitrusting is zo goed als compleet. Ik ben net een slak, ik heb alles op mijn rug, zo’n kilo of 17 zal dat zijn, mijn “huis” , kleding, voedsel, slaapmat en slaapzak, potten en pannen en van allerlei andere gemakken voorzien.

De laatste dag op mijn werk waar heel veel collega’s mij een goede reis toe komen wensen en soms hun bewondering uitspreken maar ook die me voor gek verslijten, die zeggen:”je kan toch ook fietsen, met de auto, trein, vliegtuig, maar nee, jij gaat lopen, hoe bedenk je het”. Eigenlijk hebben ze ook nog gelijk, ha, ha, hoe kan je het bedenken.

Ook de buren roeren zich en komen met leuke beschermengelen die me op mijn reis moeten behoeden voor gevaar of andere nare dingen. Ik noem een paar van die lieve amuletten: een mooie reis boeddha, een Christoffel beschermheilige van de reiziger, een beschermengeltje, een mooie steen met spreuk en zelfs een buurman die een wandelstok bracht met een tot zak gemaakte theedoek met spulletjes die je onderweg nodig zou kunnen hebben, knijpers, lampje, snoep enz. Ik moet bijna opletten dat alle kleine hebbedingetjes niet mijn voorgenomen gewicht van 17 kilo te boven gaan.

WP_20150507_20_48_05_Pro (1) WP_20150507_20_48_15_ProWP_20150507_20_49_08_Pro